Wyspa z archipelagu Sporad. Znana także na przestrzeni wieków pod nazwami: Ikos, Liodromia lub Heliodromia. Lasy piniowe, urokliwe plaże w zatoczkach, jaskinie i nadmorskie groty wszystko to składa się na charakter tej nieco sennej greckiej wyspy. Wyspa liczy 4000 mieszkańców i 62 km² powierzchni.
Stolicą i głównym portem wyspy jest Patitiri co w grece oznacza tłocznię do winogron. Niestety w latach 60-ch wszystkie winnice na wyspie padły ofiarą żuka Phylloxera żerującego na korzeniach winnej latorośli. Powoli zaczyna się restytucja winnej latorośli ale idzie… powoli. Z Patiriri spacerem schodami wykutymi możemy dojść (możemy też dojechać autobusem za 1,40 euro lub taxi za 5) do starej stolicy wyspy – Palio Chory (albo Alonissos). Stolicę przeniesiono do Patiriri w 1965 roku po trzęsieniu ziemi, które zniszczyło większość domów w Chorze. Dziś w większości odrestaurowana Chora stanowi dużą atrakcję turystyczną. Inną osobliwością wyspy jest Narodowy Park Morski utworzony głównie dla ochrony foki śródziemnomorskiej (łac. Monachus Monachus). Park tworzono w 1992 roku ale funkcjonuje bez specjalnego impetu – 45 fok (na około 500 żyjących w ogóle) podobno pływa w okolicznych wodach i tyle. Łatwiej jednak zobaczyć delfina.
Innymi większymi wioskami na wyspie są Votsi leżące niedaleko na północ od stolicy i leżący równie niedaleko na południe port Marapounda. Na wschodnim wybrzeżu leży także port Steni Vala. W centrum wyspy leżą Mila i Kalamakia. Nieopodal Mili leży wioska Chrisi Mila z jedyną w pełni piaszczystą plażą na wyspie.
Niedaleko od Alonissos, na wschód od niej leży wyspa Peristera. Niegdyś była nawet połączona z Alonissos ale proces zapadanie się dna morskiego rozdzielił obie wyspy. Peristera ma tylko dwie osady: Chorę (Peristera) na południu i porcik Livadia na północy. Wyspę charakteryzują piękne piaszczyste plaże i gaje oliwne. W skład archipelagu wchodzi jeszcze kilka pięknych wysp i wysepek: Najważniejsze z nich to Piperi i Gioura stanowiące serce parku morskiego (kategoryczny zakaz wstępu) oraz Kira Panagia. Wyspa ta jest własnością Kościoła i funkcjonuje tu klasztor (drugi jest już opuszczony).
